നക്ഷത്രങ്ങളും ഉപാസനാമൂർത്തിയും

അശ്വതി : വിഘ്‌നേശ്വരന്‍
ഭരണി : ലക്ഷ്‌മിദേവി
കാര്‍ത്തിക : ശ്രീപരമേശ്വരന്‍
രോഹിണി : ബ്രഹ്മാവ്‌
മകയിരം : ഭദ്രകാളി, സുബ്രഹ്മണ്യന്‍
തിരുവാതിര : ശിവന്‍
പുണര്‍തം : മഹാവിഷ്‌ണു
പൂയം : ബ്രഹസ്‌പതി (വ്യാഴഭഗവാന്‍)
ആയില്യം : നാഗങ്ങള്‍
മകം : ഗണപതി
പൂരം : സൂര്യന്‍
ഉത്രം : ശിവന്‍
അത്തം : ഭദ്രകാളി
ചിത്തിര : സുബ്രഹ്മണ്യന്‍
ചോതി : നാഗങ്ങള്‍
വിശാഖം : ദേവി
അനിഴം : ശാസ്‌താവ്‌
തൃക്കേട്ട : ശ്രീകൃഷ്‌ണന്‍
മൂലം : മഹാവിഷ്‌ണു
പൂരാടം : ഭഗവതി
ഉത്രാടം : ശിവന്‍
തിരുവോണം : മഹാവിഷ്‌ണു
അവിട്ടം : ഭദ്രകാളി
ചതയം : നാഗങ്ങള്‍
പൂരോരുട്ടാതി : മഹാവിഷ്‌ണു
ഉത്രട്ടാതി : മഹാവിഷ്‌ണു
രേവതി : മഹാവിഷ്‌ണു

ഹിന്ദുക്കളുടെ മതം

"ഹിന്ദുക്കൾക്കൊരു മതമുണ്ടോ? മതസ്ഥാപകനുണ്ടോ?. ഒരു മതഗ്രന്ഥമുണ്ടോ? നോക്കുക, ഞങ്ങൾക്കൊരു മതസ്ഥാപകനുണ്ട്, ഒരു മതമുണ്ട്, വ്യക്തമായ ഒരു മത ഗ്രന്ഥമുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് അങ്ങനെ എന്താണുള്ളത്? "

ഇങ്ങനെ വിദേശമതങ്ങളുടെ പ്രചാരകന്മാർ ചോദ്യവർഷങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചുറ്റുന്നു. മിഷനറിതന്ത്രങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശലക്ഷ്യങ്ങൾ വേണ്ടവിധം ഗ്രഹിക്കാനിടയില്ലാത്ത സാമാന്യ ജനങ്ങളിൽ പലരും സംശയഗ്രസ്തരാകുന്നു. അതേ, ഹിന്ദുക്കളുടെ മതസ്ഥാപകനാര്, മതഗ്രന്ഥമേത്, രാമായണമോ മഹാഭാരതമോ അല്ല ഭാഗവതമോ?

പാമരന്മാർ മാത്രമല്ല, പഠിപ്പുള്ളവരും സർവ്വജ്ഞരെന്നു നടിക്കുന്ന വാഗ്മികളും ബിരുദധാരികളും ഈ സന്ദേഹവലയത്തിൽ പെടും. അവരും പ്രസംഗിക്കുകയായി; നോക്കൂ, ക്രിസ്തുവിന്റെ മതം ക്രിസ്തുമതം, മുഹമ്മദ്ദിന്റെ മതം മുഹമ്മദ് മതം, ബുദ്ധന്റെ മതം ബുദ്ധമതം. എല്ലാവരും സമ്മതിക്കുന്ന ഓരോ മതഗ്രന്ഥമുണ്ട് ഈ മതങ്ങൾക്ക്. എന്നാൽ ഹിന്ദുക്കൾക്ക് ഒരു മതസ്ഥാപകനോ, ഒരു മതമോ, വ്യക്തമായ ഒരു മതഗ്രന്ഥമോ എല്ലാവർക്കും സ്വീകാര്യമായി കാണപ്പെടുന്നില്ല!

ഈ ചോദ്യങ്ങളുടെ സാംഗത്യമറിയുവാൻ ഒരു സംഭവകഥ പറയാം

വിവിധങ്ങളായ ആശ്രമങ്ങൾ എന്തിന്?

ആശ്രമം എന്നത് പൂർണ്ണതയുടെസ്ഥാനമാകുന്നു. ആശ്രമത്തിലൂടെ സമത്വസുന്ദരമായ ലോകത്തിന്റെ രചന പൂർണ്ണമാകുവാനുള്ള ശാസ്ത്രാനുസൃതമായ ഉപദേശനിർദ്ദേശങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നമുക്ക് നാലാശ്രമങ്ങളുണ്ട്. 

നാലാശ്രമങ്ങൾ

1. ബ്രഹ്മചര്യം
2. ഗാർഹ്യസ്ഥം
3. വാനപ്രസ്ഥം
4. സംന്യാസം

എന്നിവയാകുന്നു.  നാലാശ്രമങ്ങളും ഒരുപോലെ ശ്രേഷ്ഠമായിത്തീരുവാൻ സ്വധർമ്മം അറിഞ്ഞ് അനുഷ്ഠിക്കുകയും ആചരിക്കുകയും ചെയ്താൽ മതി. ആചാരങ്ങളിൽ അതതുകാലങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യാം. മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും അവയുടെ ലക്ഷ്യത്തിന് മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നില്ല. ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ വൈദികധർമ്മം അനുസരിച്ച് ആചാരത്തെ പ്രായോഗികമാക്കുവാൻ സാധിക്കണം. വൈദികധർമ്മത്തിൽ വേദത്തിനു നലു ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. …

1. സംഹിതാ
2. ബ്രാഹ്മണം
3. ആരണ്യകം
4. ഉപനിഷത്ത്

എന്നിവയുമാകുന്നു. ഇവയിൽ സംഹിതയെ ബ്രഹ്മചര്യാശ്രമിയും ബ്രാഹ്മണത്തെ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമിയും ആരണ്യകത്തെ വാനപ്രസ്ഥാശ്രമിയും ഉപനിഷത്തിനെ സംന്യാസാശ്രമിയും പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സംഹിതയിൽ മന്ത്രഭാഗങ്ങളും ബ്രാഹ്മണത്തിൽ കർമ്മഭാഗങ്ങളും ആരണ്യകത്തിൽ ഉപാസനാഭാഗങ്ങളും ഉപനിഷത്തിൽ പരബ്രഹ്മത്തെകുറിച്ചും പ്രത്യേകം വ്യക്തമാക്കുന്നു. വ്യക്തമാക്കുന്നതിൽ ബ്രഹ്മചര്യാശ്രമത്തിലുള്ളവർ മന്ത്ര ഭാഗങ്ങളും ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിലുള്ളവർ കർമ്മഭാഗങ്ങളും വാനപ്രസ്ഥാശ്രമത്തിലുള്ളവർ ഉപാസനാഭാഗങ്ങളും സംന്യാസാശ്രമത്തിലുള്ളവർ പരബ്രഹ്മത്തെകുറിച്ചും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മനസ്സിലാക്കിയത് ദിവസവും സ്വാദ്ധ്യായം ചെയ്യുകയും വേണം.

സ്വാദ്ധ്യായത്തിലൂടെ മനസ്സിലാക്കിയ ധർമ്മത്തെ നാലാശ്രമികളും അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രായോഗികം ആക്കുവാൻ പരിശ്രമം ചെയ്യുകയും വേണം ആശ്രമ വ്യവസ്ഥകൾ സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി രൂപം കൊണ്ടവയാകുന്നു. സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി തുടർന്നു വരുന്ന ആശയസംഹിതകളായതിനാൽ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും ആശയസംഘർഷങ്ങളും വ്യവസ്ഥകളിൽ കടന്നുകൂടുകയും ചെയ്യാം. വ്യവസ്ഥകളിൽ നിന്നും ലോകകല്യാണത്തിനും മാനവപുരോഗതിക്കും ആവശ്യമായത് നമുക്ക് സ്വീകരിക്കാം. സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ മനുഷ്യജന്മം സഫലമാവുകയും ചെയ്യും. മനുഷ്യജന്മം സൌഭാഗ്യത്തിന്റെ ഫലമാകുന്നു. മനുഷ്യജന്മം അതിന്റെ അർത്ഥതലത്തിൽ പ്രായോഗികം ആക്കുവാൻ കഴിയണം. പ്രായോഗികം ആക്കുമ്പോൾ എല്ലാതിനേയും ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ സാധിക്കുകയും ചെയ്യും. എല്ലാത്തിനേയും ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ട് പരസ്പരം ഉപകാരം ചെയ്തു ജീവിക്കുമ്പോൾ ഋഷിയുപദേശിച്ച ധർമ്മം യാഥാർത്ഥ്യമാവുകയും ചെയ്യും. ഋഷിമാർ , ധർമ്മാധർമ്മം, പുണ്യപാപം, സ്വർഗ്ഗനരകം, ശരി തെറ്റ്, നീതിയനീതി, ജ്ഞാനമജ്ഞാനം മുതലായവിഷയങ്ങൾ മനുഷ്യനന്മക്ക് വേണ്ടി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവർ നിഷ്പക്ഷമായി പറഞ്ഞുപോയ ആശയങ്ങളെ പക്ഷഭേമനുസരിച്ച് വളച്ചൊടിക്കുന്നത് അശാസ്ത്രീയമാകുന്നു.

ആശ്രമങ്ങൾ വാസ്തവത്തിൽ എന്തിനു വേണ്ടിയാകുന്നു? ആശ്രമങ്ങൾ എല്ലാം ഈശ്വരാനുഭൂതി നേടുവാൻ വേണ്ടിയാകുന്നു. ഈശ്വരൻ എന്നാൽ എന്താകുന്നു? എല്ലാതിനേയും നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശക്തിയെ ഈശ്വരൻ എന്നു പറയുന്നു. ആ ഈശ്വരനെതന്നെ അറിവ്, ബോധം, ആത്മാ, ഞാൻ, നീ എന്നെല്ലാമുള്ള നാമങ്ങളിലും പറഞ്ഞുവരുന്നു. ഈശ്വരനെ സാക്ഷാത്കരിക്കുമ്പോൾ ഈശ്വരാനുഭൂതിയിൽ എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. നിരപേക്ഷമായ അനുഭൂതി ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ജീവിതരീതിയെ പുനഃപരിശോധിച്ചുനോക്കണം. ആശ്രമങ്ങളുടെ വിഭജനം എന്തിനു വേണ്ടിയാകുന്നു? സംസാരത്തിന്റെ സമാധാനത്തോടുകൂടിയ പ്രയാണത്തിനുവേണ്ടി ആശ്രമത്തെ നാലായ് വിഭജിച്ചത്.

ഗുരുവിന്റെ പത്തു ലക്ഷണങ്ങള്‍

1) ആചാര്യന്‍ 
ഒന്നാമതായി ഗുരു ആചാര്യനായിരിക്കണം. വിഷയത്തിന്റെ പൊരുളറിഞ്ഞ് അതു പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കുന്നവനാണ് ആചാര്യന്‍. ചിന്തയും ഗവേഷണ പടുതയും ആചാര്യനുണ്ടാവും. ആചരണമാണാവശ്യം; പ്രചരണമല്ല.

2) വേദസമ്പന്നന്‍
അറിയേണ്ടവ അറിഞ്ഞ് അറിവാക്കി മാറ്റിയവനാകണം ഗുരു. വേദം ഗ്രഹിച്ചവന്‍ എന്നും പറയാം. യഥാര്‍ത്ഥ ഗുരു വേദവിത്തായിരിക്കും.

3) ദൈവഭക്തന്‍
ഗുരു ഈശ്വരവിശ്വാസിയാവണം. നാസ്തിക ചിന്താഗതി പാടില്ല. ദൈവ പദത്തിനര്‍ത്ഥം വ്യാപനപ്രകൃതയുള്ളത് എന്നാണ്. എങ്ങും നിറഞ്ഞ പരാല്‍പ്പരഭാവത്തെ ഗുരു അറിഞ്ഞ് ശിഷ്യരെ അറിയിക്കണം.

4) വിമത്സരന്‍
സദ്ഗുരുവിനൊരിക്കലും മത്സരബുദ്ധി ഉണ്ടാവരുത്. ഗുരു അഥവാ ആരോടാണ് മത്സരിക്കുക? ശിഷ്യര്‍ യഥാബലം ആരോഗ്യകരമായി മത്സരിക്കട്ടെ. കോപവും മദവും ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുവാനാവരുത് മത്സരം.

5) മന്ത്രജ്ഞന്‍
മനനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ രക്ഷിക്കുന്നതെന്തോ അതത്രെ മന്ത്രം, മന്ത്രത്തെ അറിയുക എന്നാല്‍ മന്ത്രത്തെ സാക്ഷാത്കരിക്കുക എന്നര്‍ത്ഥം. ഗുരു മന്ത്രദ്രഷ്ടാവ് ആവണം.

6) മന്ത്രഭക്തന്‍
മന്ത്രത്തെ സേവിച്ചു ജീവിക്കുന്നവന്‍ മന്ത്രഭക്തന്‍. ഗുരു മന്ത്രഭോക്താവ് ആയിരിക്കണം.

7) മന്ത്രാര്‍ത്ഥദന്‍
മന്ത്രദ്രഷ്ടാവും മന്ത്രഭക്തനുമായതിനുശേഷം മന്ത്രാര്‍ത്ഥത്തെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എപ്പോഴും പകര്‍ന്നു കൊടുക്കുന്നവനാവണം സദ്ഗുരു.

8) ഗുരുഭക്തന്‍
യഥാര്‍ത്ഥ ഗുരു തന്റെ ഗുരുവിനെ നിരന്തരം സ്മരിക്കുന്നവനാവണം. ഗുരുവിനെ ധ്യാനിക്കുന്നവനാവണം. ഗുരു പൂജക്ക് പാരസ്പര്യം നിലനിര്‍ത്തേണ്ടതുണ്ട്.

9) ശുചി
ഗുരു ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ ശുചിത്വം പാലിക്കുന്നവനാവണം. ദേഹശുദ്ധിയും ചിത്തശുദ്ധിയും നിര്‍ബന്ധം തന്നെ.

10) പുരാണജ്ഞന്‍
പുരാണം പഠിച്ചവനും പുരാണപുരുഷനെ ഉപദര്‍ശിക്കുന്നവനുമാവണം സദ്ഗുരു. എന്നും നവമായിരിക്കുന്നതെന്തോ അതാണ് പുരാണം. ഗുരു ജ്ഞാനസിന്ധുവും ദയാസിന്ധുമാവണമെന്ന് പ്രശ്‌നോപനിഷത്ത്.

ഹൈന്ദവ വിവാഹ ചടങ്ങുകൾ എങ്ങനെ ?

സമുദായങ്ങളും ജാതികളും അനുസരിച്ച് കേരളത്തിലെ ഹൈന്ദവ വിവാഹ ആചാരങ്ങളും രീതികളും വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്. കന്യാദാനം, പാണിഗ്രഹണം, താലികെട്ട്, പുടവ കൊടുക്കല്‍ എന്നിങ്ങനെ ചില ആചാരങ്ങള്‍ പൊതുവായി എല്ലാ സമുദായങ്ങളും പിന്തുടര്‍ന്നു പോരുന്നു. ഒരുപാട് ചടങ്ങുകളൊന്നും ഇല്ലാതെ വളരെ ഹ്രസ്വമായ ഒരു പരിപാടിയാണ് ഹിന്ദു  വിവാഹം എന്ന് പൊതുവേ ഒരു ധാരണയുണ്ട് അതിനാല്‍ തന്നെ മതപരമായ ചടങ്ങെന്നതിലുപരിയായി ഇന്ന് വിവാഹാഘോഷമാണ്

വിവാഹപൂര്‍വ്വ ചടങ്ങുകള്‍

ജാതകപ്പൊരുത്തം

ഒരു വിവാഹാലോചന വന്നാല്‍ ജാതകപ്പൊരുത്തം നോക്കാത്തവര്‍ വിരളമാണ്. അറേഞ്ചഡ് മാര്യേജ് ആണെങ്കില്‍ ജാതകം ഒത്തുനോക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമാണെന്ന് തന്നെ പറയാം. ബ്രോക്കര്‍മാരും മാട്രിമോണിക്കാരുമെല്ലാം പൊരുത്തം ഒത്തുനോക്കി മാത്രം ആലോചനകള്‍ കൊണ്ടുവരുന്ന കാലമാണിത്. എന്തായാലും വീട്ടില്‍ ഒരു വിവാഹാലോചന വന്നാല്‍ വീട്ടുകാര്‍ ആദ്യം ഓടുക കണിയാന്റെ (ജ്യോതിഷിയുടെ) അടുക്കലേക്ക് ആകും. ആണിന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും തമ്മിലുള്ള ജാതകങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ചേര്‍ച്ചയുണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ ആലോചനയുമായി മുന്നോട്ട് പോകുകയുള്ളു.

പെണ്ണുകാണല്‍

ജാതകങ്ങള്‍ ഒത്താല്‍ അടുത്തത് പെണ്ണുകാണലാണ്. അടുത്ത ബന്ധുക്കളോടൊ സുഹൃത്തുക്കളോടൊ ഒപ്പം കല്യാണച്ചെക്കന്‍ പെണ്ണിനെ ഔപചാരികമായി കാണാന്‍ ചെല്ലുന്നു. വളരെ ലളിതമായ ചടങ്ങാണിത്.

വീടുകാണല്‍

ആണിനും പെണ്ണിനും പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെട്ടാല്‍ അടുത്തത് വീടുകാണലാണ്. പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മാതാപിതാക്കളും അടുത്ത ബന്ധുക്കളും ചെക്കന്റെ വീട് സന്ദര്‍ശിക്കുന്ന പരിപാടിയാണിത്. മകള്‍ വന്നുകയറുന്ന വീട് കാണുകയും വീട്ടുകാരെ അടുത്തറിയുകമാണ് ഈ സന്ദര്‍ശനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. വിവാഹിതയാകാന്‍ പോകുന്ന പെണ്‍കുട്ടി വീടുകാണലില്‍ പങ്കെടുക്കില്ല. ചിലപ്പോള്‍ ആണ്‍ വീട്ടുകാരും പെണ്ണിന്റെ വീടുകാണലിന് പോകാറുണ്ട്.

വിവാഹ നിശ്ചയം

അടുത്ത ബന്ധുക്കളുടെയും സുഹൃക്കളുടെയും സാന്നിധ്യത്തില്‍ ഇരുകൂട്ടരും ഔദ്യോഗികമായി വിവാഹം ഉറപ്പിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പണ്ടുകാലത്ത് കാരണവര്‍മാര്‍ മാത്രം പങ്കെടുക്കുന്ന ലളിതമായ ഒരു ചടങ്ങായിരുന്നു ഇത്. എന്നാലിന്ന് ഒരു മിനികല്യാണം പോലെ വിവാഹനിശ്ചയവും ആഘോഷിക്കാറുണ്ട്. നിശ്ചയത്തിന് ചിലപ്പോള്‍ മോതിരംമാറല്‍ ചടങ്ങും നടത്താറുണ്ട്. എന്നാല്‍ ചില കുടുംബങ്ങള്‍ വിവാഹത്തിനാണ് മോതിരംമാറല്‍ നടത്താറ്.

അയനം

വിവാഹത്തലേന്ന് വരന്റെയും വധുവിന്റെയും വീടുകളില്‍ നടക്കുന്ന പരിപാടിയാണിത്. അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും വിവാഹത്തലേന്ന് വീടുകളിലെത്തി വധൂവരന്മാര്‍ക്ക് ആശംസകളും അനുഗ്രഹങ്ങളും നല്‍കുന്നു. ആഭരണങ്ങളും പട്ടുസാരിയുമായിരിക്കും സാധാരണയായി വിവാഹത്തലേന്ന് വധു അണിയുക. ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അതിഥികള്‍ക്കായി രാത്രിവിരുന്ന് ഒരുക്കുന്നു.

വിവാഹദിന ചടങ്ങുകള്‍

നമസ്‌കാരം

മംഗളകരമായ ഏതു കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പും കുടുംബത്തിലെ മുതിര്‍ന്നവരുടെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങുകയെന്നത് ഹിന്ദുക്കള്‍ക്ക് നിര്‍ബന്ധമുള്ള ഒരു ചടങ്ങാണ്. ഇതാണ് നമസ്‌കാരം. വെറ്റിലയും അടക്കയും ഒരു നാണയും നല്‍കി കാല്‍ തൊട്ട് വന്ദിച്ച് വിവാഹിതരാകാന്‍ പോകുന്നവര്‍ മുതിര്‍ന്നവരുടെ ആശീര്‍വാദം തേടുന്നു. ശിരസ്സില്‍ കൈവച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച് പ്രായമായവര്‍ അനുഗ്രാശ്ശിസ്സുകള്‍ നേരുന്നു. വിവാഹദിനം രാവിലെയാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്താറ്. അന്നേദിവസം വധുവിന് ചാര്‍ത്താനുള്ള താലി (മാംഗല്യസൂത്രം) വരന്റെ വീട്ടുകാര്‍ ക്ഷേത്രത്തില്‍ കൊണ്ടുപോയി പൂജിക്കുന്നു.

താലികെട്ടും പുടവ കൊടുക്കലും

സാധാരണയായി വധുവിന്റെ തറവാട്ടില്‍ വെച്ചാണ് വിവാഹം നടത്താറ്. ചിലപ്പോള്‍ കല്യാണമണ്ഡപത്തില്‍ വെച്ചോ ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ വെച്ചോ വിവാഹം നടത്താറുണ്ട്. കേരളത്തില്‍ ഗുരൂവായൂര്‍ ക്ഷേത്രത്തില്‍ വെച്ച് വിവാഹിതരാകുന്നവര്‍ ഏറെയാണ്. ഗുരുവായൂരില്‍ വെച്ച് വിവാഹിതരായാല്‍ ആ ദാമ്പത്യത്തിന് എക്കാലവും ഭഗവാന്‍ വിഷ്ണുവിന്റെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് വിശ്വാസം.

താലിക്കെട്ടും പുടവ കൊടുക്കലുമാണ് വിവാഹചടങ്ങുകളില്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനം. വരനും കൂട്ടരും വിവാഹവേദിയില്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ വധുവിന്റെ വീട്ടുകാര്‍ ആചാരപ്രകാരം വരനെ സ്വീകരിക്കുന്നു. നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി വധുവിന്റെ അമ്മയും അമ്മായിമാരും വരന് ചന്ദനപ്പൊട്ട് തൊട്ട് തലയില്‍ അരിയും പൂക്കളും വിതറും. ശേഷം വധുവിന്റെ സഹോദരന്‍ കിണ്ടിയില്‍ വെള്ളമെടുത്ത് വരന്റെ കാല്‍ കഴുകും. തുടര്‍ന്ന് സഹോദരന്‍ വരനെ കൈ പിടിച്ച് വേദിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകും. വിവാഹമണ്ഡപത്തില്‍ വലതുഭാഗത്തായാണ് വരന്‍ ഇരിക്കുക. വരന് മണ്ഡപത്തില്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നീട് വധുവിനെ വേദിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരുന്ന ചടങ്ങാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയില്‍ അച്ഛനോ അമ്മാവനോ ആണ് വധുവിനെ കൊണ്ടുവരിക. അമ്മയും അമ്മായിമാരും വധുവിന് ഒപ്പമുണ്ടാകും. കൈയില്‍ വിളക്കേന്തി മണ്ഡപത്തെ വലംവെച്ച് വധു വരന് ഇടതുഭാഗത്തായി ഇരിക്കും.

ഹിന്ദു ആചാരപ്രകാരം മംഗളകാര്യങ്ങള്‍ക്കായി നല്ല സമയം കണിയാന്‍ (ജ്യോതിഷി) ഗണിച്ചു നല്‍കാറുണ്ട്, മുഹൂര്‍ത്തം എന്നാണ് ഇതിന് പറയുക. വിവാഹ മുഹൂര്‍ത്തം ആയാല്‍ വരന്‍ വധുവിന്റെ കഴുത്തില്‍ താലി കെട്ടും. സ്വര്‍ണത്തിന്റെ പ്രത്യേകതരം ലോക്കറ്റാണ് താലി. മഞ്ഞച്ചരടില്‍ കോര്‍ത്താണ് ഇത് വധുവിന് ചാര്‍ത്തുന്നത്. വിവാഹജീവിതത്തില്‍ താലി പവിത്രമായി കരുതിപ്പോകുന്നു. താലികെട്ടിന് ശേഷം വരന്‍ വധുവിന് വിവാഹപ്പുടവ (മന്ത്രകോടി) നല്‍കുന്നു. പുടമുറി എന്നും ഈ ചടങ്ങിനെ പറയാറുണ്ട്. ശേഷം വരന്‍ വധുവിന്റെ നെറ്റിയില്‍ (സീമന്തരേഖയില്‍) സിന്ദൂരം ചാര്‍ത്തും. ഈ ചടങ്ങുകളോടെ വധു ഭാര്യയായി. പിന്നീട് വരന്റെ അമ്മ വധുവിന്റെ കഴുത്തില്‍ സ്വര്‍ണമാല അണിയിക്കും. വധുവിനെ മരുമകളായി അംഗീകരിച്ചു എന്നതാണ് ഇതുകൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് ശേഷം മോതിരം മാറല്‍, വധൂവരന്മാര്‍ പരസ്പരം തുളസിമാല/പൂമാല അണിയിക്കല്‍ തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകളും ഉണ്ട്.

അടുത്തതായി കന്യാദാനമാണ്. വധുവിന്റെ പിതാവ് മകളെ മരുമകന് കൈപിടിച്ചു കൊടുക്കുന്നു. വരന്റെ വലതുകൈയിലേക്ക് വധുവിന്റെ വലതുകൈ ചേര്‍ത്ത് ഇടയില്‍ ഒരു വെറ്റിലയും വച്ച് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

നാമജപത്തിന്‍റെ ഫലമെന്ത് ?

നാമജപം ജീവിതയാത്രയില്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന ദുഃഖങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒരു കവചംപോലെ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ ശാന്തി നല്‍കുന്നു.

നമ്മുടെ ജാതകത്തിലെ ഗ്രഹദോഷങ്ങള്‍ മാറിപ്പോകും. ജാതകത്തില്‍ ലഗ്നം, ധനം തുടങ്ങിയ പന്ത്രണ്ട് ഭാവങ്ങളാണുള്ളത്. ഈ ദ്വാദശ ഭാവങ്ങള്‍ക്കും നാമജപം കൊണ്ട് ശുദ്ധി കൈവരുന്നതാണ്.

അതുപോലെ മനസ്സിന് ശുദ്ധി നല്‍കുന്നതിന് നാമജപംപോലെ ഫലപ്രദമായ മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗമില്ല. ചിത്തശുദ്ധി കൈവരിക്കുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ മാര്‍ഗ്ഗമാണ് ഭക്തിപൂര്‍വ്വമായ നാമജപം.

നിരന്തരമായ നാമജപംകൊണ്ട് നമ്മുടെ മനസ്സ് നിര്‍മ്മലമാകുകയും അവിടെ ഈശ്വരചൈതന്യം ഉണരുകയും ചെയ്യുന്നു.

നിരന്തരമായ നാമജപത്തിലൂടെ നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ അടിഞ്ഞുകൂടിയിട്ടുള്ള മാലിന്യങ്ങളെയും പാപക്കറകളെയും കഴുകിക്കളഞ്ഞ് അവിടം നിര്‍മ്മലമാകുമ്പോള്‍ അവിടെ നന്മയുടെ ഈശ്വരചൈതന്യവും കൂടുതല്‍ തെളിമയോടെ വിളങ്ങുന്നു.

ഭൗതിക ദുഃഖങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള മോചനവും ആത്മീയമായ ഉന്നതിയും ഇവിടെ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

നിരന്തരമായ നാമജപം നമ്മിലെ താമസ രാജസ ഭാവങ്ങളുടെ പ്രഭാവത്തെ നശിപ്പിച്ച് സാത്ത്വികത ഉണര്‍ത്തുന്നു. നാമജപം മൂലം മനുഷ്യമനസ്സിലും സമൂഹമനസ്സിലും സാത്വികഭാവം വളരുമ്പോള്‍ അത് ലോകത്തിന് അത്ഭുതകരമായ വിധത്തില്‍ ശാന്തി പ്രദാനം ചെയ്യും.

ഈശ്വരനാമം അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ, ബോധപൂര്‍വ്വമോ അല്ലാതെയോ, ശരിയായോ തെറ്റായോ എങ്ങനെ ജപിച്ചാലും ജപം ഭക്തിപൂര്‍വ്വവും വിശ്വാസപൂര്‍വ്വവുമായാല്‍ അതിന് ഉദ്ദിഷ്ടഫലം സിദ്ധിക്കുന്നു.

ഈശ്വരനാമത്തിന്‍റെ ശക്തി ആര്‍ക്കും നിര്‍വ്വചിക്കുവാനോ അളക്കുവാനോ സാധിക്കുകയില്ല. അതിന്‍റെ അത്ഭുതകരമായ ഫലദാനശേഷിയെയും ആര്‍ക്കും അളക്കുവാന്‍ സാധിക്കില്ല.

ഈശ്വരനാമജപം പാപങ്ങളെയെല്ലാം നശിപ്പിച്ചുകളയുന്നു. നിത്യവും ഈശ്വരനാമം ജപിക്കുന്നവന്‍ അതിദിവ്യനായ അഗ്നിശുദ്ധിയെയാണ് കൈവരിക്കുന്നത്.

നാമജപം നമ്മിലുള്ള ദുര്‍വ്വാസനകളെയെല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു. ഈശ്വരനാമത്തിന് അപാരമായ പാപനാശശക്തിയുണ്ട്.

നിത്യേനയുള്ള നാമജപത്തിലൂടെ സമസ്ത പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു. അതോടെ നമ്മുടെ സമസ്ത ദുഃഖങ്ങള്‍ക്കും ശാന്തി ലഭിക്കുന്നു

അഷ്ട്ട ബന്ധത്തിന്റെ ചേരുവ

ശംഖഃ ഷഡ് ഗുണിതഃ സര്‍ജ്ജൊ ദ്വി വൃദ്ധാ അഭയ, 
കാര്‍പ്പാസോ അപല ബാലുകാഃ പ്രത്യേകം എകാംശകഃ
ലക്ഷാര്‍ദ്ധാ ആമാലകീ സമേത, അഖിലം സഞ്ചൂര്‍ന്ന്യ,
സംയോജിതം, തൈല ക്ലിഷ്ട്ടി സുപിഷ്ടമാത്മ 
നവശക്ത്യാം അഷ്ട്ട ബന്ധം വിദുഃ

ശംഖ് പൊടിച്ചത് 6 ഭാഗം, ചെഞ്ചല്യം 4 ഭാഗം, കടുക്ക 2 ഭാഗം, കോലരക്ക്, നൂല്‍പ്പരുത്തിയുടെ പഞ്ഞി, കോഴിപ്പരല്‍, ആറ്റു മണല്‍ ഇവ നാലും ഓരോ ഭാഗം, നെല്ലിക്ക അര ഭാഗം, ഈ അളവില്‍ എട്ടു ദ്രവ്യങ്ങളും പൊടിച്ചു ശീലപ്പൊടിയിട്ട് നല്ലവണ്ണം കൂട്ടിക്കലര്‍ത്തി ഇളക്കി, എള്ളാട്ടിയ എണ്ണ ചേര്‍ത്തു കുഴച്ച് ഇടിച്ചു പാകപ്പെടുത്തി എടുക്കുന്ന ഒന്നാണ് അഷ്ട്ട ബന്ധം.

നവശക്ത്യാത്മകം അഷ്ട്ട ബന്ധം എന്നാണല്ലോ, മരം കൊണ്ടുള്ള കൂടം കൊണ്ട്, മിനിമം ഒരു ലക്ഷം ഇടിച്ചാലെ, അഷ്ട്ട ബന്ധം ശരിയായി വരുകയുള്ളൂ. എണ്ണയും കൂടി ചേരുമ്പോള്‍ മാത്രമേ ഒന്‍പതു കാര്യങ്ങള്‍ ആവുകയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ടാണ് നവശക്ത്യാത്മകം അഷ്ട്ട ബന്ധം എന്ന് പറയുന്നത്. എല്ലാ ദേവി ദേവന്മാര്‍ക്കും അവരവരുടേതായ നവശക്തികള്‍ ഉണ്ട്. ഇവയെ പീഠ ശക്തികള്‍ എന്ന് വിളിക്കാം.

യഥാർത്ഥത്തില്‍ പീഠത്തിനുമുണ്ട് രണ്ട് അവസ്ഥ. ആധി ഭവ്തികം, ആധി ദൈവികം എന്നിവയാണ് അവ. മഹാദേവന്റെ നവശക്തികള്‍ 

1, വാമാ
2, ജെഷ്ട്ടാ
3, രവ്ദ്രി
4, കാളി
5, കലവികലിനി
6, ബലവികലിനി
7, ബല പ്രമ ധിനീ
8, സര്‍വ്വ ഭൂത ദമനീ
9, മനോന്മനീ എന്നിവയാണ്.

മേല്‍പ്പറഞ്ഞവയില്‍ നിന്നും ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഭഗവാനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന വേളയില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന അഷ്ട്ട ബന്ധം എന്ന സാധനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം, മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലോ.

എന്ത് മാത്രം, കായിക ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടെന്നു മനസ്സിലായല്ലോ. ശുചിത്വവും, പരമാവധി വ്രതങ്ങളും നോക്കി, സാധാരണ ശിവ ദ്വിജന്‍മാരാണ് സാധാരണയായി ഈ ജോലി ചെയ്യാറുള്ളത്. ഇന്നു ഈ രീതിക്ക് മാറ്റം വന്നു. ഈ പണിക്കു പോയാല്‍ കിട്ടുന്നതിനേക്കാള്‍, മറ്റു പണിയില്‍ നിന്നും കിട്ടും എന്ന് മനസ്സിലായതോടെ അവര്‍ ഈ തൊഴില്‍ വീട്ടു. കൈലാസം നന്നാവാന്‍ വേണ്ടി പ്രദോഷം നോക്കിയാല്‍ പറ്റില്ലല്ലോ, എന്നാവും അവരുടെ ചിന്ത.

എന്തിനധികം പറയണം, ക്ഷേത്ര സങ്കല്‍പ്പങ്ങളില്‍ നിന്നും, അഷ്ട്ട ബന്ധം പടി ഇറങ്ങുകയായി.

ആയിക്കൊള്ളട്ടെ, അഷ്ട്ട ബന്ധത്തിന് പകരക്കാരന്‍ ആരാണ് എന്നറിയണ്ടേ, (പകരം എന്ന് പറയാന്‍ പാടില്ല, കാരണം അഷ്ട്ട ബന്ധത്തിന് പകരം അഷ്ട്ടബന്ധം മാത്രമേ ഉള്ളു.) കടു ശര്‍ക്കര യോഗം എന്നാണു അവന്റെ പേര്.

കടുശര്‍ക്കര

ഭൂമ്യേ ഏകമാനം, ത്രിഫലാ ത്രിമാനം,
പാഷാണ ജാലം ദശമാനമേവ,
ചെഞ്ച്ചല്ല്യ തോയേന സമം സുപക്വം,
തൈലേന യുക്ത്തം കടുശര്‍ക്കരാം.

ഇതാണ് അതിന്റെ വിധി, കാവി മണ്ണ് ഒരു ഭാഗം, ത്രിഫല 3 ഭാഗം, കോഴിപ്പരല്‍ പത്തുഭാഗം. കാവി മണ്ണും ത്രിഫലയും കോഴിപ്പരലും കൂടി ആകെ എത്ര ഉണ്ടോ അത്ര ചെന്ച്ഛല്ല്യം ഇവ പൊടിച്ചിട്ട് അടുപ്പില്‍ വക്കണം. ബാക്കി കാര്യങ്ങള്‍ എഴുതി പിടിപ്പിക്കാവുന്നതല്ല. കാരണം അവ ചെയ്തു ശീലിച്ചാല്‍ മാത്രമേ പറ്റൂ. കൃത്യമായി ഇടി ചെന്നാല്‍ ആ അഷ്ട്ട ബന്ധക്കൂട്ട് എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞാലും കേടു വരില്ല.

'ആ കല്പാന്ത സ്ഥാന് ഭാവേന ഭക്ത്യാ 
ദേവ സ്യേവം സംപ്രതിഷ്ട്ടാ പിതാസ്യ ...

എന്ന് വച്ചാല്‍, കല്പ്പാന്ത കാലത്തോളം നിലനില്‍ക്കണം എന്ന തീരുമാനത്തിലാണ്, പ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്നത് എന്നാണു.

' യാവ ച്ചന്ദ്രശ്ച, സൂര്യച്ച 
യാവ ത്തിഷ്ട്ടതി മേദിനി ''

എന്നാണു പ്രതിഷ്ഠ സമയത്തെ ഒരു ഭാഗം പ്രാര്‍ത്ഥന. ആ ദേവനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന അഷ്ട ബന്ധവും അത്ര കാര്യത്തില്‍ ഉണ്ടാക്കണം. എന്നാല്‍ ഇന്നു എത്ര പേര്‍ക്ക് അതറിയാം?

യഥാര്‍ഥത്തില്‍ പ്രതിഷ്ഠ എന്നാല്‍, ബിംബവും പീഠവും തമ്മിലുള്ള ചേര്‍പ്പിക്കലാണ്. സ്ത്രീ പുരുഷ ബന്ധം പോലെ. അങ്ങനെ കല്‍പ്പിച്ചാലെ അതിനൊരു ശക്തി വരൂ. 

''വധൂരാത്മികാ ഭര്‍ത്താ വിവാഹേ ശങ്കരോല്‍സവ '' 

എന്ന പ്രമാണം പറയുന്നത് പാര്‍വതീപരമേശ്വരന്മാരായി തീര്‍ന്നാല്‍ മാത്രമേ യഥാര്‍ത്ഥ വിവാഹം ആവൂ എന്നാണല്ലോ. പ്രതിഷ്ഠയും അങ്ങനെ തന്നെ ആണ്, അപ്പോള്‍ പരമേശ്വരനെയും, പാര്‍വ്വതിയെയും തമ്മില്‍ ബന്ധപ്പെടുത്തുന്ന സാധനം മോശം ആവാന്‍ വയ്യല്ലോ.

ക്ഷേത്രത്തെയും വിശുദ്ധമായി വേണം കാണാന്‍, ശ്രീകോവില്‍ മാത്രമല്ല, ക്ഷേത്ര സംബന്ധമായത് എന്തും ക്ഷേത്രം തന്നെ. നിങ്ങള്‍ അശുദ്ധമായി ഒന്ന് അമ്പലത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചാല്‍, ഒന്നോര്‍ത്തു നോക്കണം, നിങ്ങളെ തൊട്ടു തഴുകി പോകുന്ന കാറ്റ്, ബിംബത്തിലും എത്തുമല്ലോ .അപ്പോള്‍ കൂടതല്‍ വിവരിക്കണ്ടല്ലോ.